Julian Schwinger

Pochodzenie i młodość

Julian Seymour Schwinger urodził się w Nowym Jorku 12 lutego 1918 roku z aszkenazyjskich rodziców żydowskich, Belle Rosenfeld i Benjamina Schwingera, wytwórcy odzieży, którego rodzina przybyła z Polski; dom trzymał się tradycji ortodoksyjnej, a interes rodzinny podupadł po krachu 1929 roku.

Praca i kariera

Był cudownym dzieckiem, czytał literaturę fizyczną jeszcze jako uczeń i napisał pracę z elektrodynamiki kwantowej, zanim miał jakikolwiek dyplom; jego oceny w City College były dość słabe, by zablokować mu stypendium, dopóki Isidor Rabi, któremu pokazano ów nieopublikowany tekst, nie położył go przed Hansem Bethem, nie uzyskał jego aprobaty i nie sprowadził Schwingera do Columbii. Wojnę spędził w Laboratorium Promieniowania MIT, a nie w Los Alamos, pracując nad radarem, a matematyka falowodów dała mu metody, których używał później.

Problem, który na niego czekał, polegał na tym, że elektrodynamika kwantowa, poproszona o dokładny rachunek, zwracała nieskończoność. Schwinger przebudował teorię w postać szanującą względność na każdym kroku, co pozwoliło rozpoznać nieskończoności i wchłonąć je w mierzoną masę i ładunek elektronu, zamiast oglądać je w wyniku — to renormalizacja — a potem policzył małą poprawkę do momentu magnetycznego elektronu, liczbę zgodną z doświadczeniem na kilka miejsc po przecinku.

Ostatnie lata

Wykładał na Harvardzie od 1945 do 1974 roku, a później na UCLA, Nagrodę Nobla z fizyki w 1965 podzielił z Richardem Feynmanem i Shin'ichirō Tomonagą i zmarł 16 lipca 1994 roku; owa poprawka jest wyryta na jego nagrobku.