Roy Glauber

Pochodzenie i młodość

Roy Jay Glauber urodził się w Nowym Jorku 1 września 1925 roku jako syn Emanuela Glaubera, komiwojażera, i Felicii Fox, z wykształcenia nauczycielki, a pierwsze lata życia spędził z nimi w drodze. Jewish Virtual Library opisuje go jako żydowskiego amerykańskiego fizyka teoretyka. Jako chłopiec sam zbudował teleskop zwierciadlany, w 1941 roku ukończył Bronx High School of Science w jej pierwszym roczniku i w wieku szesnastu lat wstąpił na Harvard dzięki stypendium.

Praca i kariera

W październiku 1943 roku, mając osiemnaście lat, został zwerbowany do Los Alamos, gdzie przez dwa lata w Wydziale Teoretycznym projektu Manhattan obliczał masę krytyczną bomby, a w lipcu 1945 roku zobaczył błysk próby Trinity z odległości ponad stu mil. Po powrocie na Harvard uzyskał licencjat w 1946 roku i doktorat w 1949 roku, pracował w Institute for Advanced Study w Princeton i z Wolfgangiem Paulim w Zurychu, przez rok zastępował Richarda Feynmana w Caltech, a w 1952 roku wrócił na Harvard.

W 1963 roku opublikował kwantową teorię koherencji optycznej, która wyjaśniła zasadniczą różnicę między światłem gorących źródeł, takich jak żarówki, a światłem laserów, i położyła podwaliny optyki kwantowej. Stworzył także teorię zderzeń przy wysokich energiach wzorowaną na dyfrakcji optycznej, wciąż stosowaną do zderzeń ciężkich jąder, i jako pierwszy zdefiniował stochastyczną dynamikę modelu Isinga.

Uznanie

W 2005 roku otrzymał połowę Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki za wkład w kwantową teorię koherencji optycznej, a drugą połowę otrzymali John Hall i Theodor Hänsch za laserową spektroskopię precyzyjną. Przez lata był „strażnikiem miotły” na ceremonii Ig Nobli, zmiatając ze sceny papierowe samoloty, i uczył przez ponad sześćdziesiąt pięć lat. Zmarł w Newton w stanie Massachusetts 26 grudnia 2018 roku w wieku dziewięćdziesięciu trzech lat, jako jeden z ostatnich żyjących świadków próby Trinity.