Rosalyn Yalow

Pochodzenie i młodość

Rosalyn Sussman urodziła się w Nowym Jorku 19 lipca 1921 roku i wychowała w Bronksie jako córka Simona Sussmana, urodzonego na Lower East Side, i Clary Zipper, która przybyła z Niemiec w wieku czterech lat. Urodziła się w rodzinie żydowskiej, a gdy w styczniu 1941 roku ukończyła Hunter College, szkoły podyplomowe z fizyki ją odrzucały, a jedna z nich przyznała, że jako Żydówka i kobieta nigdy nie znajdzie pracy w tej dziedzinie.

Praca i kariera

Uniwersytet Illinois zaproponował jej wtedy posadę asystentki dydaktycznej i jesienią została jedyną kobietą wśród 400 członków jego wydziału inżynierii, pierwszą od 1917 roku. Tam poznała Aarona Yalowa, syna ortodoksyjnego rabina, którego poślubiła w 1943 roku i z którym prowadziła koszerny dom, a w 1945 roku uzyskała doktorat z fizyki jądrowej. W 1947 roku dołączyła do szpitala dla weteranów w Bronksie, by stworzyć w nim pracownię radioizotopów, zaczynając od schowka woźnego, a w 1950 roku rozpoczęła z lekarzem Solomonem Bersonem współpracę, która trwała aż do śmierci Bersona w 1972 roku.

Badając pacjentów leczonych insuliną, odkryli, że wszyscy wytwarzają przeciwciała przeciw insulinie zwierzęcej, i przekształcili tę reakcję w sposób mierzenia znikomych ilości hormonu we krwi: era metody radioimmunologicznej, jak napisała, zaczęła się w 1959 roku. Metodę zaczęto stosować do setek substancji w tysiącach laboratoriów, a mimo to ona i Berson postanowili jej nie patentować.

Uznanie

W 1976 roku była pierwszą kobietą, która otrzymała Nagrodę Alberta Laskera za podstawowe badania medyczne, a w 1977 roku drugą kobietą, która zdobyła Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny, otrzymując jej połowę „za opracowanie radioimmunologicznych metod oznaczania hormonów peptydowych”, podczas gdy drugą połowę otrzymali Roger Guillemin i Andrew Schally. Owdowiała w 1992 roku, matka dwojga dzieci, przez lata po nagrodzie pracowała dalej w swoim laboratorium w Bronksie i zmarła w Nowym Jorku 30 maja 2011 roku w wieku 89 lat.