David Baltimore

Pochodzenie i młodość

David Baltimore urodził się w Nowym Jorku 7 marca 1938 roku jako syn Gertrude Lipschitz i Richarda Baltimore'a, który pracował w przemyśle odzieżowym i był jedynym synem ubogiej ortodoksyjnej rodziny żydowskiej z Litwy. Dorastał w Great Neck w rodzinie obchodzącej święta żydowskie, choć jego matka była ateistką, a bar micwę obchodził w Temple Israel; jako dorosły uważał się za świeckiego Żyda zakorzenionego w tamtym wychowaniu.

Letni pobyt w Jackson Laboratory w czasach liceum, gdzie po raz pierwszy spotkał Howarda Temina, skierował go ku biologii, a dyplom uzyskał w Swarthmore w 1960 roku i doktorat na Uniwersytecie Rockefellera w 1964 roku.

Praca i kariera

Po pracy w Instytucie Salka z Renatem Dulbecco przeszedł w 1968 roku do Massachusetts Institute of Technology, w roku, w którym poślubił wirusolożkę Alice Huang. W 1970 roku odkrył w nowotworowych wirusach RNA enzym przepisujący RNA na DNA, odwrotną transkryptazę, opisaną w tym samym numerze „Nature” co odkrycie Temina, który znalazł ją niezależnie, obalając przekonanie, że informacja genetyczna płynie tylko od DNA do RNA.

Uznanie

Współorganizował w 1975 roku konferencję w Asilomar o rekombinowanym DNA, a w tym samym roku, w wieku 37 lat, podzielił Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny z Dulbeccem i Teminem „za odkrycia dotyczące oddziaływania między wirusami nowotworowymi a materiałem genetycznym komórki”. W immunologii jego laboratorium odkryło białka RAG, które przestawiają geny przeciwciał, oraz czynnik NF-κB, a także wykazało, że białko nowotworowe mysiego wirusa białaczki Abelsona jest kinazą tyrozynową, co doprowadziło do leku Glivec.

Był dyrektorem założycielem Instytutu Whiteheada od 1982 do 1990 roku i prezesem Kalifornijskiego Instytutu Technologicznego od 1997 do 2006 roku, a w 1999 roku otrzymał Narodowy Medal Nauki. Zmarł na raka w swoim domu w Woods Hole w stanie Massachusetts 6 września 2025 roku w wieku 87 lat; pozostawił żonę Alice Huang, z którą przeżył 56 lat, i córkę.