Daniel Nathans

Pochodzenie i młodość

Daniel Nathans urodził się w Wilmington w stanie Delaware 30 października 1928 roku jako najmłodsze z dziewięciorga dzieci Samuela i Sarah Nathansów, żydowskich imigrantów z Rosji; jego ojciec jako nastolatek zerwał z ortodoksyjną rodziną.

Praca i kariera

W czasie Wielkiego Kryzysu ojciec stracił swój mały interes, a chłopiec od mniej więcej dziesiątego roku życia pracował po szkole, zanim w 1950 roku ukończył chemię na Uniwersytecie Delaware. Dyplom lekarza uzyskał na Uniwersytecie Waszyngtona w Saint Louis w 1954 roku, a następnie szkolił się w Columbia-Presbyterian Medical Center w Nowym Jorku i w Narodowych Instytutach Zdrowia w Bethesdzie. W 1959 roku przeszedł do laboratorium Fritza Lipmanna w Instytucie Rockefellera, by badać, jak komórki wytwarzają białka, a w 1962 roku dołączył do szkoły medycznej Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa w Baltimore, gdzie pozostał do końca kariery.

W 1969 roku spędził pół roku w Instytucie Nauki Weizmanna w Rechowot w Izraelu, poznając wirusa nowotworowego SV40, gdy w liście jego kolega Hamilton Smith opisał mu enzym tnący DNA w ściśle określonych miejscach. Po powrocie do Baltimore wraz ze swoją doktorantką Kathleen Danną użył takich enzymów restrykcyjnych, by pociąć DNA wirusa SV40 na jedenaście określonych fragmentów i sporządzić ich mapę, a metoda ta szybko stała się podstawowym narzędziem biologii molekularnej.

Uznanie

Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za 1978 rok podzielili Werner Arber, Hamilton Smith i Nathans „za odkrycie enzymów restrykcyjnych i ich zastosowanie w problemach genetyki molekularnej”. W latach 1972–1982 kierował wydziałem mikrobiologii, w 1993 roku otrzymał Narodowy Medal Nauki, a w latach 1995 i 1996 pełnił obowiązki prezydenta Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa. W 1956 roku poślubił Joanne Gomberg, z którą miał trzech synów; rok po zakończeniu prezydentury zdiagnozowano u niego białaczkę i zmarł w Baltimore 16 listopada 1999 roku.