Jack Steinberger

Pochodzenie i młodość

Jack Steinberger urodził się jako Hans Jakob Steinberger w Bad Kissingen w Bawarii 25 maja 1921 roku w rodzinie żydowskiej: ojciec Ludwig Lazarus był kantorem i nauczycielem religii, matką była Berta May. Gdy nazizm rósł w siłę, a jego antysemityzm stał się jawny, rodzice wysłali go z kraju; Atlantyk przepłynął w wieku trzynastu lat z bratem Herbertem, a żydowskie organizacje dobroczynne załatwiły, by Barnett Farroll przyjął go jako wychowanka w Illinois. Rodzice i młodszy brat dotarli w 1938 roku.

Praca i kariera

Studiował chemię na Uniwersytecie Chicagowskim, służył w Signal Corps przy MIT i wrócił dzięki ustawie G.I. Bill, by doktoryzować się pod kierunkiem Enrica Fermiego i Edwarda Tellera. Fizycy znali wówczas jedno neutrino, to z rozpadu beta, i zastanawiali się, czy neutrina powstające obok mionów są tym samym. W 1961 roku Steinberger, Leon Lederman i Melvin Schwartz zbudowali wielkie komory iskrowe w laboratorium Nevis Uniwersytetu Columbia i ustawili je za stalową ścianą w Brookhaven, w wiązce neutrin pochodzących z rozpadających się pionów.

Neutrina, które przechodziły, dawały miony — i nigdy elektronu. Neutrino związane z mionem było więc drugim, odrębnym rodzajem, a materia układała się w rodziny. Ogłosili to w 1962 roku i podzielili Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za rok 1988. Steinberger pracował w Columbii od 1950 do 1968 roku i w CERN od 1968 do 1986. Zmarł w Genewie 12 grudnia 2020 roku.