Douglas D. Osheroff

Pochodzenie i młodość

Douglas Dean Osheroff urodził się 1 sierpnia 1945 roku w Aberdeen, miasteczku drwali na wybrzeżu stanu Waszyngton, jako drugie z pięciorga dzieci lekarza Williama Osheroffa i pielęgniarki Bessie Anne Ondov. Jego ojciec był synem żydowskich imigrantów, którzy opuścili Rosję krótko po przełomie wieków, i, jak to ujął syn, Żydem ateistą, matka zaś była córką pastora luterańskiego, którego rodzice pochodzili z terenów dzisiejszej Słowacji.

Wychował się w Kościele luterańskim, jak opowiedział w 2000 roku w projekcie Nobel Voices Instytutu Smithsona, a później przestał do niego chodzić; jego miejsce w tym katalogu wynika z pochodzenia, przez żydowską rodzinę ojca.

Praca i kariera

Jako chłopiec rozbierał zabawki, by wyjąć z nich silniczki elektryczne, a w ostatniej klasie szkoły średniej zbudował aparat rentgenowski o napięciu 100 kilowoltów, po czym poszedł na Caltech, gdzie słuchał wykładów Richarda Feynmana i w 1967 roku uzyskał dyplom. Jako doktorant w pracowni niskich temperatur Davida Lee w Cornell, gdzie pracował z Lee i Robertem Richardsonem, zauważył w listopadzie 1971 roku drobne, niewyjaśnione skoki ciśnienia w swojej komorze z helem-3, kilka tysięcznych stopnia powyżej zera bezwzględnego.

Dalsze pomiary w 1972 roku wykazały, że były to przejścia fazowe w cieczy: hel-3 stał się nadciekły i płynął bez tarcia. Następnie spędził piętnaście lat w Bell Laboratories w New Jersey, badając nowe fazy nadciekłe i uporządkowanie magnetyczne stałego helu-3, a w 1987 roku przeniósł się na Uniwersytet Stanforda, gdzie w latach 1993–1996 kierował wydziałem fizyki.

Uznanie

W 1996 roku podzielił z Lee i Richardsonem, po jednej trzeciej, Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za odkrycie nadciekłości helu-3, a w dniu, w którym nadeszła wiadomość, mimo to poprowadził swoje zajęcia z fizyki fotografii. W marcu 2003 roku został powołany do komisji badającej katastrofę promu kosmicznego Columbia.