Imre Kertész · Sztuka i literatura
Imre Kertész urodził się w Budapeszcie 9 listopada 1929 roku jako syn László Kertésza i Aranki Jakab, świeckich Żydów, i wychował się jako niepraktykujący Żyd, a według słów Akademii Szwedzkiej swoje pokrewieństwo z pojęciem Żyda uważał za definicję narzuconą mu przez wroga; w 1940 roku w szkole średniej umieszczono go w specjalnej klasie dla uczniów żydowskich.
9 listopada 1929, Budapeszt, Węgry — 31 marca 2016, Budapeszt, Węgry
Budapeszt · Berlin
Pochodzenie i młodość
Imre Kertész urodził się w Budapeszcie 9 listopada 1929 roku jako syn László Kertésza i Aranki Jakab, świeckich Żydów, i wychował się jako niepraktykujący Żyd, a według słów Akademii Szwedzkiej swoje pokrewieństwo z pojęciem Żyda uważał za definicję narzuconą mu przez wroga; w 1940 roku w szkole średniej umieszczono go w specjalnej klasie dla uczniów żydowskich.
Praca i kariera
W 1944 roku, mając czternaście lat, został zatrzymany w policyjnej obławie w drodze do szkoły i deportowany wraz z tysiącami innych budapeszteńskich Żydów do Auschwitz, gdzie uniknął natychmiastowej śmierci, podając się za szesnastoletniego robotnika. Stamtąd trafił do Buchenwaldu, gdzie został wyzwolony w 1945 roku; obozowy raport z 18 lutego 1945 roku, który przysłał mu Memoriał Buchenwald, gdy przygotowywał wykład noblowski, umieszczał więźnia numer 64 921, Imre Kertésza, wśród zmarłych tego dnia.
Po powrocie do Budapesztu pracował w gazecie Világosság, dopóki nie zwolniono go w 1951 roku, a po dwóch latach służby wojskowej żył jako niezależny pisarz i tłumacz Nietzschego, Freuda, Wittgensteina i Canettiego. Jego pierwsza powieść, Los utracony, w której piętnastoletni György Köves zostaje deportowany i przeżywa obozy, traktując je jako codzienność jak każda inna, została najpierw odrzucona, a wydana w 1975 roku spotkała się z milczeniem.
O tym milczeniu napisał w Fiasku w 1988 roku, a trylogię zamknął Kaddiszem za nienarodzone dziecko w 1990 roku, którego tytuł odwołuje się do żydowskiej modlitwy za zmarłych.
Uznanie
10 października 2002 roku Akademia Szwedzka przyznała jemu jednemu Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury za pisarstwo, które broni kruchego doświadczenia jednostki przed barbarzyńską arbitralnością historii, pierwszą taką nagrodę dla węgierskiego pisarza.
Ostatnie lata
W wykładzie noblowskim w Sztokholmie 7 grudnia 2002 roku mówił o tym raporcie i tak podsumował swoją historię: krótko mówiąc, umarłem raz, abym mógł żyć. Napisał scenariusz do filmu Los utracony z 2005 roku, ostatnie lata dzielił między Budapeszt a Berlin i zmarł w swoim domu w Budapeszcie 31 marca 2016 roku, w wieku osiemdziesięciu sześciu lat, po latach choroby Parkinsona.
Sprawdź i pogłęb temat dzięki tym zewnętrznym odniesieniom.
Źródło: Wikipedia — Imre Kertész / NobelPrize.org Literature 2002
Ta strona ukazuje się w siedmiu językach na podstawie źródła angielskiego. Tłumaczenia są sprawdzane, ale błąd może się prześlizgnąć. Jeśli zauważysz go na tej stronie — błędne słowo, zgubioną datę, zdanie mówiące coś, czego nie ma w angielskim — daj nam znać.
Imre Kertész urodził się w Budapeszcie 9 listopada 1929 roku jako syn László Kertésza i Aranki Jakab, świeckich Żydów, i wychował się jako niepraktykujący Żyd, a według słów Akademii Szwedzkiej swoje pokrewieństwo z pojęciem Żyda uważał za definicję narzuconą mu przez wroga; w 1940 roku w szkole średniej umieszczono go w specjalnej klasie dla uczniów żydowskich.
Źródło: Wikipedia — Imre Kertész / NobelPrize.org Literature 2002
Podobni twórcy
Boris Pasternak
László Krasznahorkai
Nelly Sachs
Elie Wiesel
Elfriede Jelinek
