Laszlo Krasznahorkai

Pochodzenie i młodość

László Krasznahorkai urodził się 5 stycznia 1954 roku w Gyuli we wschodnich Węgrzech, w rodzinie mieszczańskiej: ojciec György był prawnikiem, matka Júlia urzędniczką ubezpieczeń społecznych.

Praca i kariera

W wywiadach mówił, że ojciec był żydowskiego pochodzenia i ukrywał to przed nim, wyjawiając dopiero, gdy miał około jedenastu lat. Od końca studiów utrzymywał się z pisania. Pierwsza powieść, „Szatańskie tango”, ukazała się w 1985 i od razu uczyniła go centralną postacią literatury węgierskiej: historia rozpadającego się gospodarstwa spółdzielczego opowiedziana zdaniami ogromnymi i nieprzerwanymi, bez akapitów, tak że czytelnika niesie i nie ma gdzie się zatrzymać.

„Melancholia sprzeciwu” przyszła w 1989. Béla Tarr sfilmował obie, a siedmiogodzinne „Szatańskie tango” jest jednym z tych rezultatów. Krasznahorkai po raz pierwszy opuścił komunistyczne Węgry w 1987 na rok w Berlinie Zachodnim, a potem długo podróżował po Mongolii, Chinach i Japonii, co zmieniło rejestr późniejszych książek.

Uznanie

W 2025 otrzymał Literacką Nagrodę Nobla za wizjonerskie dzieło, które pośród apokaliptycznej trwogi potwierdza moc sztuki — jako drugi Węgier w historii.