Ernst Boris Chain

Pochodzenie i młodość

Ernst Boris Chain urodził się w Berlinie 19 czerwca 1906 roku w niemieckiej rodzinie żydowskiej jako syn Margarete Eisner i Michaela Chaina, chemika i przemysłowca z Mohylewa w Imperium Rosyjskim. Ukończył chemię w Berlinie w 1930 roku i przez trzy lata badał enzymy w szpitalu Charité, aż jako Żyd zrozumiał, że nie jest już bezpieczny, i 2 kwietnia 1933 roku dotarł do Anglii z dziesięcioma funtami.

Praca i kariera

Po dwóch latach w Cambridge u Fredericka Gowlanda Hopkinsa przeniósł się w 1935 roku do Sir William Dunn School of Pathology w Oksfordzie. W 1939 roku wraz z Howardem Floreyem rozpoczął systematyczne badania substancji przeciwbakteryjnych wytwarzanych przez drobnoustroje, które doprowadziły ich do penicyliny opisanej dziewięć lat wcześniej przez Alexandra Fleminga i do jej działania leczniczego. Dzięki pomocy Normana Heatleya zespół z Oksfordu nauczył się izolować i zagęszczać lek, a w 1942 roku Chain i Edward Abraham zaproponowali jego strukturę beta-laktamową, którą Dorothy Hodgkin potwierdziła w 1945 roku.

Pod koniec wojny dowiedział się, że jego matka i siostra, które pozostały w Niemczech, zostały zamordowane w Zagładzie. Podzielił Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za 1945 rok z Flemingiem i Floreyem za odkrycie penicyliny i jej leczniczego działania w różnych chorobach zakaźnych.

Życie prywatne

W 1948 roku poślubił biochemiczkę Anne Beloff, z którą miał dwóch synów i córkę, i wyjechał do Rzymu, by kierować ośrodkiem mikrobiologii chemicznej w Istituto Superiore di Sanità. W 1954 roku wszedł do rady gubernatorów Instytutu Weizmanna, wychował dzieci w wierze żydowskiej, a w 1965 roku przedstawił swoje przekonania w przemówieniu zatytułowanym Why I am a Jew.

Ostatnie lata

Mianowany profesorem w Imperial College London w 1961 roku, wrócił z Rzymu w 1964 roku, by zbudować tam wydział biochemii, w 1969 roku otrzymał tytuł szlachecki, w 1970 roku osiadł w Mulranny w hrabstwie Mayo i zmarł w Castlebar 12 sierpnia 1979 roku.