James Rothman

Pochodzenie i młodość

James Edward Rothman urodził się w Haverhill w stanie Massachusetts 3 listopada 1950 roku jako najstarszy z trzech synów Martina Rothmana, pediatry z małego miasta, który kiedyś marzył o pracy badawczej, i Glorii Hartnick, która prowadziła dom i gabinet męża. Jest Żydem, jak napisały „Times of Israel” i żydowski tygodnik z północnej Kalifornii po ogłoszeniu jego Nagrody Nobla, a dorastał, pomagając ojcu, towarzysząc mu w nocnych wizytach domowych i mierząc elektrokardiogramy jego pacjentów.

Jako chłopiec wystrzeliwał modele rakiet, ukończył Pomfret School rok przed czasem i w 1967 roku wstąpił na Yale z zamiarem studiowania fizyki teoretycznej, ale ojciec namówił go do spróbowania biologii, i w 1971 roku zdobył dyplom z fizyki, zajmując się już błonami.

Praca i kariera

W Harvard Medical School, do której wstąpił w 1971 roku, zajęcia z histologii o szlaku wydzielniczym kazały mu zadać sobie pytanie, jak komórki wytwarzają pęcherzyki i skąd każdy z nich wie, dokąd ma trafić, i tam w 1976 roku obronił doktorat z chemii biologicznej. Po stażu podoktorskim w MIT otworzył w 1978 roku własne laboratorium w Stanford, a w 1984 roku jego zespół opisał w trzech artykułach transport białek między cysternami aparatu Golgiego w probówce, co pozwoliło wytropić białka tej maszynerii.

Zidentyfikowali białka NSF i SNAP, a w 1993 roku ich receptory, białka SNARE, osadzone na pęcherzyku i na błonie docelowej i łączące się tylko w określonych kombinacjach, jak dwie strony zamka błyskawicznego, tak by każdy ładunek trafił do celu. W 1988 roku przeniósł się do Princeton, w 1991 roku do Memorial Sloan Kettering w Nowym Jorku, a w 2004 roku na Columbię, by w 2008 roku wrócić na Yale i stanąć na czele wydziału biologii komórki.

Uznanie

W 2002 roku podzielił się Nagrodą Laskera za badania podstawowe z Randym Schekmanem, a w 2013 roku Nagrodą Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny ze Schekmanem i Thomasem Südhofem za odkrycia maszynerii regulującej ruch pęcherzyków, głównego systemu transportu w naszych komórkach.