Gerty Cori

Pochodzenie i młodość

Gerty Cori urodziła się jako Gerty Radnitz w żydowskiej rodzinie w Pradze, wówczas w Austro-Węgrzech, 15 sierpnia 1896 roku.

Praca i kariera

Jej ojciec był chemikiem, który po wynalezieniu metody rafinacji kierował cukrowniami; matka była kobietą wykształconą, zaliczającą Franza Kafkę do grona przyjaciół. W wieku szesnastu lat postanowiła zostać lekarką i odkryła, że brakuje jej wszystkich wymogów wstępnych: w ciągu jednego roku nadrobiła równowartość ośmiu lat łaciny oraz pięciu lat fizyki, chemii i matematyki, zdała egzamin i w 1914 została przyjęta na wydział lekarski Uniwersytetu Karola-Ferdynanda — co niewielu kobietom się wtedy udawało.

Carla Coriego poznała na zajęciach z anatomii, wyszła za niego po dyplomie w 1920, a w 1922 para opuściła podupadającą Europę i wyjechała do Stanów Zjednoczonych. Pracując jako jedno laboratorium, a nie dwie kariery, prześledzili, jak organizm rozkłada glikogen do glukozy i odbudowuje go z powrotem — cykl noszący ich nazwisko — i wyodrębnili fosforanowy związek pośredni, który to umożliwia. W 1947 została pierwszą kobietą uhonorowaną Nagrodą Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny i trzecią kobietą z Noblem naukowym.

Prezydent Truman powołał ją do rady National Science Foundation, gdzie zasiadała do śmierci 26 października 1957 roku. Sześcioro naukowców szkolonych w ich laboratorium zdobyło później własne Noble, a w 2004 wspólną pracownię uznano za narodowy zabytek historyczny. W młodości przeszła na katolicyzm; katalog odnotowuje ją tak, jak odnotowuje każdego urodzonego Żydem.