Willem Einthoven

Pochodzenie i młodość

Willem Einthoven urodził się w Semarang w Holenderskich Indiach Wschodnich 21 maja 1860 roku, a jego oficjalna noblowska biografia podaje, że jego ojciec Jacob Einthoven był pochodzenia żydowskiego i holenderskiego oraz że jego żydowscy przodkowie wyemigrowali z Hiszpanii do Niderlandów w czasach inkwizycji.

Praca i kariera

Serwis odnotowuje go przez tę linię ojcowską, a niniejsza karta wypowiada wprost granicę dokumentacji: źródła wymieniają ojca, lecz nie nazywają z imienia żydowskiego dziadka, i mówią o pochodzeniu, a nie o żydowskim wychowaniu; żadnej osobistej konwersji nie odnotowano. Ojciec, lekarz wojskowy, zmarł, gdy chłopiec miał sześć lat, i rodzina wróciła do Utrechtu, gdzie Willem studiował medycynę. Mianowany profesorem fizjologii w Lejdzie w wieku dwudziestu pięciu lat, postanowił zarejestrować czynność elektryczną serca, której istniejące przyrządy były zbyt zgrubne, by ją uchwycić.

Zbudował galwanometr strunowy, w którym cienka posrebrzana nić kwarcowa porusza się w polu magnetycznym, i do 1903 roku miał przyrząd zapisujący uderzenie serca z prawdziwą precyzją. Nazwał wychylenia P, Q, R, S i T — litery używane do dziś — zdefiniował trzy standardowe odprowadzenia kończynowe, wciąż zwane trójkątem Einthovena, i powiązał zapisy z konkretnymi chorobami serca, tworząc kliniczną elektrokardiografię. Przesyłał nawet sygnały linią telefoniczną ze szpitala oddalonego o ponad kilometr. Otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1924 roku i zmarł w Lejdzie 29 września 1927 roku.