Alfred Gilman

Pochodzenie i młodość

Alfred Goodman Gilman urodził się w New Haven 1 lipca 1941 roku, w rodzinie żydowskiej, jako syn Mabel Schmidt i Alfreda Gilmana, profesora Yale, który w tym samym roku wydał wraz z Louisem Goodmanem podręcznik farmakologii do dziś zwany Goodmanem i Gilmanem; synowi dano nazwisko współautora jako drugie imię, a on sam mawiał potem, że urodził się z naukową srebrną łyżeczką w ustach, a może z tłuczkiem. Studiował biologię w Yale, uzyskał podwójny dyplom lekarski i doktorski w Case Western Reserve u Earla Sutherlanda, pracował z Marshallem Nirenbergiem w National Institutes of Health, a potem wykładał farmakologię na Uniwersytecie Wirginii od 1971 roku i kierował katedrą na University of Texas Southwestern w Dallas od 1981.

Praca i kariera

Problem, który odziedziczył, był rozwiązany w połowie. Martin Rodbell wykazał na początku lat siedemdziesiątych, że GTP jest jakoś potrzebne, by hormon na powierzchni komórki wywołał skutek w jej wnętrzu, ale nikt nie miał tego, co go używa. Pracując na komórkach mutantach, w ogóle niezdolnych odpowiadać na hormony, Gilman wyodrębnił brakujące białko, pokazał, że jego przywrócenie przywraca odpowiedź, i nazwał tę rodzinę białkami G — przełącznikiem siedzącym między receptorem a wnętrzem komórki, wstrzymanym, póki nie przyjdzie sygnał, a potem wyłączającym się samoczynnie po ustalonym czasie.

Mniej więcej jedna trzecia leków dopuszczonych w Stanach Zjednoczonych działa na receptory, które z nimi rozmawiają. Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny z 1994 roku podzielił z Rodbellem, a zmarł w Dallas 23 grudnia 2015 roku.