Robert Lefkowitz

Pochodzenie i młodość

Robert Joseph Lefkowitz urodził się na Bronksie 15 kwietnia 1943 roku jako jedyne dziecko Maxa Lefkowitza, księgowego w dzielnicy odzieżowej Manhattanu, i Rose, nauczycielki szkoły podstawowej.

Praca i kariera

W swojej autobiografii noblowskiej pisze po prostu, że jest Żydem: wszyscy czworo jego dziadków byli żydowskimi imigrantami z Europy Wschodniej, a brat jego babki, rabin Solomon Polachek, kierował seminarium teologicznym Yeshiva University. W 1959 roku ukończył Bronx High School of Science, w 1962 roku, w wieku dziewiętnastu lat, Columbia College, a w 1966 roku uzyskał dyplom lekarza na Columbii, nie wątpiąc, że zostanie praktykującym lekarzem.

Aby wypełnić obowiązek wojskowy w czasie wojny w Wietnamie, wstąpił do Służby Zdrowia Publicznego i trafił do National Institutes of Health, gdzie w 1968 roku zaczął przyłączać radioaktywny jod do hormonów, by wytropić ich receptory. Po specjalizacji z kardiologii w Bostonie w 1973 roku dołączył do Duke University w Durham w Karolinie Północnej, a w niespełna rok jego zespół miał radioaktywny znacznik, który otworzył receptory adrenaliny na bezpośrednie badania.

W latach osiemdziesiątych Brian Kobilka, młody kardiolog szkolący się w laboratorium, wyizolował gen receptora β-adrenergicznego, który okazał się podobny do receptora światła w oku, co odsłoniło całą rodzinę receptorów o podobnej budowie i działaniu. Około tysiąca ludzkich genów koduje te receptory sprzężone z białkami G, które reagują na światło, smak, zapach, adrenalinę, histaminę, dopaminę i serotoninę, a mniej więcej połowa wszystkich leków działa właśnie za ich pośrednictwem.

Jego laboratorium odkryło także kinazy i β-arestyny, które wyłączają te receptory, a od 1976 roku jest on badaczem Howard Hughes Medical Institute.

Uznanie

W 2012 roku podzielił Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii z Brianem Kobilką za badania receptorów sprzężonych z białkami G, a w 2021 roku opowiedział swoją historię we wspomnieniach A Funny Thing Happened on the Way to Stockholm.