Meir Aron Goldschmidt

Pochodzenie i młodość

Meïr Aron Goldschmidt urodził się w Vordingborgu 26 października 1819 roku jako syn kupca Arona Goldschmidta i Lei Levin Rothschild, w ściśle religijnej rodzinie żydowskiej, i wychował się w tradycyjnym judaizmie duńskiej prowincji, zanim rodzina przeniosła się do Kopenhagi.

Praca i kariera

Nigdy nie zmienił wyznania, a napięcie między żydowską społecznością, z której pochodził, a duńskim światem literackim, do którego wchodził, jest tematem jego najlepszej książki. Mając dwadzieścia lat, założył „Corsaren”, „Korsarza”, satyryczny tygodnik pisany niemal w całości przez niego samego, który stał się najbardziej obawianym pismem w Danii, atakującym monarchię absolutną, cenzurę i samozadowolenie kopenhaskiego establishmentu; ukarano go za to grzywnami i krótkim więzieniem, a słynna kampania drwin pisma przeciw Sørenowi Kierkegaardowi w 1846 roku, sprowokowana przez samego Kierkegaarda, naznaczyła obu na całe życie — Goldschmidt zamknął potem gazetę i później pisał o swoim żalu.

W 1845 roku wydał „En Jøde”, „Żyda”, historię Jacoba Bendixena, rozdartego między zamkniętym światem getta a duńskim społeczeństwem, które nigdy w pełni go nie przyjmie; była to pierwsza duńska powieść opisująca życie żydowskie od wewnątrz, przełożona na niemiecki, szwedzki i angielski. Potem przyszły pismo „Nord og Syd”, powieści „Hjemløs” („Bezdomny”) i „Arvingen”, „Fortællinger” oraz wspomnienia; Georg Brandes uważał go za najlepszego duńskiego prozaika swojego pokolenia.

Jego teoria Nemezis — porządku moralnego, który każdemu oddaje jego czyny — przenika późniejsze opowiadania. Zmarł w Kopenhadze 15 sierpnia 1887 roku.