Édouard Moyse

Pochodzenie i młodość

Édouard Moyse urodził się w Nancy w 1827 roku, w rodzinie żydowskich kupców; zapisano go jako Édouarda Abrahama, a za nazwisko przyjął odwrócone imię ojca. Jako młody człowiek przeniósł się do Paryża i studiował w École des beaux-arts u Martina Drollinga.

Praca i kariera

Był pierwszym artystą we Francji, który uczynił swoim tematem sceny życia żydowskiego — nabożeństwo w synagodze, obrzezanie, błogosławieństwo dzieci, czytanie Tory — w czasach, gdy malarstwo francuskie przedstawiało Żydów wyłącznie jako postacie chrześcijańskiej opowieści; utworzył tym samym, wraz z Édouardem Brandonem i Alphonse'em Lévym, trio francuskich malarzy judaizmu XIX wieku. Jego najbardziej znane płótno to Wielki Sanhedryn z 1867 roku, zachowujące pamięć o zgromadzeniu żydowskich notabli zwołanym przez Napoleona w 1807 roku, by ustalić warunki obywatelstwa Żydów francuskich; Synagoga podczas czytania Prawa pochodzi z 1861 roku.

Malował także prześladowania, w tym sceny inkwizycji, i posługiwał się orientalistycznymi konwencjami oraz średniowiecznym kostiumem swojej epoki, po podróżach po Algierii w młodości. Uznanie przyszło późno: medal na paryskim Salonie w 1882 roku. Zmarł w szesnastej dzielnicy Paryża w 1908 roku.