Felix Bloch

Pochodzenie i młodość

Felix Bloch urodził się w Zurychu 23 października 1905 roku jako syn Gustava Blocha, hurtownika zbożowego, który osiadł w tym mieście w 1890 roku i został obywatelem Szwajcarii, oraz Agnes Mayer, kuzynki z Wiednia.

Praca i kariera

Oboje jego rodzice byli Żydami, a on dorastał w Zurychu, gdzie jego starsza siostra, która wspierała go, gdy dokuczano mu w szkole, zmarła w wieku dwunastu lat. Studiował inżynierię, a potem fizykę w Federalnym Instytucie Technologii w Zurychu, a w 1928 roku został pierwszym doktorantem Wernera Heisenberga w Lipsku, z rozprawą o elektronach w kryształach, która dała początek kwantowej teorii ciała stałego. Następnie pracował z Wolfgangiem Paulim, Hansem Kramersem, Nielsem Bohrem i Enrikiem Fermim, opisując nazwane jego imieniem ściany między domenami magnetycznymi, a w 1932 roku wrócił do Lipska jako wykładowca.

W 1933 roku, gdy Hitler doszedł do władzy, Bloch, który był Żydem, opuścił Niemcy, a w 1934 roku przeszedł na Uniwersytet Stanforda, gdzie został pierwszym profesorem fizyki teoretycznej, a w 1939 roku obywatelem amerykańskim. W 1939 roku przy cyklotronie w Berkeley wraz z Luisem Alvarezem zmierzył moment magnetyczny neutronu, a po wojennej pracy w Los Alamos i nad radarem na Harvardzie opracował w Stanford pod koniec 1945 roku indukcję jądrową wraz z Williamem Hansenem i Martinem Packardem.

Uznanie

Za to dzielił Nagrodę Nobla z fizyki za 1952 rok z Edwardem Purcellem, który niezależnie dokonał tego samego odkrycia na Harvardzie, za rozwój nowych metod precyzyjnych pomiarów magnetyzmu jądrowego i związane z nimi odkrycia. W latach 1954 i 1955 był pierwszym dyrektorem generalnym CERN w Genewie, po czym wrócił na Stanford, gdzie w 1961 roku objął katedrę fizyki imienia Maxa Steina, a w 1971 roku przeszedł na emeryturę.

Ostatnie lata

Zmarł w Zurychu 10 września 1983 roku, w wieku siedemdziesięciu siedmiu lat, a w 2025 roku, w dniu, w którym skończyłby sto dwadzieścia lat, jego rodzina przekazała jego medal Nobla do CERN.