Raïssa Maritain

Pochodzenie i młodość

Raïssa Oumansoff urodziła się w Rostowie nad Donem 12 września 1883 roku w praktykującej rosyjskiej rodzinie żydowskiej, jako córka Ilii i Issii Oumansoffów, i wyrosła w domu modlitwy i nauki, zanim rodzina wyemigrowała do Francji w 1893 roku, uciekając przed ograniczeniami i pogromami imperium rosyjskiego.

Praca i kariera

Na Sorbonę wstąpiła w wieku szesnastu lat, jako jedna z nielicznych kobiet, i tam poznała Jacques'a Maritaina podczas studenckiego protestu w sprawie losu rosyjskich socjalistów; oboje, nie mogąc znieść filozofii sprowadzającej świat do materii i odmawiającej możliwości poznania prawdy, zawarli w Ogrodzie Botanicznym pakt: dać sobie rok na znalezienie powodu do życia i umrzeć razem, jeśli go nie znajdą. Wykłady Henriego Bergsona w Collège de France dały im pierwsze odroczenie, a pisarz Léon Bloy drugie: ta karta mówi wprost, że 11 czerwca 1906 roku Raïssa przyjęła chrzest katolicki wraz z Jacques'em i siostrą Verą, a ojcem chrzestnym był Bloy, i że pozostała katoliczką i kontemplatyczką do końca życia.

Nigdy nie wyrzekła się swojego pochodzenia. W „Wielkich przyjaźniach”, wspomnieniach pisanych na wygnaniu w Nowym Jorku w czasie wojny, zapisała czule swoje żydowskie dzieciństwo i broniła Żydów Europy w samym środku Zagłady, podczas gdy Jacques Maritain stawał się jednym z nielicznych myślicieli katolickich tamtych czasów, którzy potępili antysemityzm jako herezję — a postawę tę ukształtowała obecność i świadectwo jego żony.

Tłumaczyła, pisała wiersze, wydała studium o Chagallu i książkę o kontemplacji, a ich dom w Meudon był miejscem spotkań całego pokolenia francuskich intelektualistów katolickich. Zmarła w Paryżu 4 listopada 1960 roku.