Otto Weininger

Pochodzenie i młodość

Otto Weininger urodził się w Wiedniu 3 kwietnia 1880 roku w rodzinie żydowskiej, jako syn złotnika; ta karta mówi wprost, że w lipcu 1902 roku przeszedł na protestantyzm, tego samego dnia, w którym otrzymał doktorat, i że czternaście miesięcy później odebrał sobie życie.

Praca i kariera

Figuruje tu na mocy zasady tej strony, że Żyd, który opuścił judaizm, pozostaje częścią jego historii, a jego karta należy do najtrudniejszych, jakie ona zawiera, bo musi jasno powiedzieć, co głosi jego książka. „Płeć i charakter”, wydana w 1903 roku i rozwinięta z jego rozprawy, przedstawia teorię powszechnej biseksualności — każdy człowiek jest mieszaniną pierwiastków męskich i żeńskich, idea wyprzedzająca część późniejszej psychologii, o którą spierał się z nim krąg Freuda — a następnie buduje na niej metafizykę, w której pierwiastek męski jest formą, logiką, geniuszem i wolą moralną, a żeński materią, seksualnością i brakiem jaźni.

Wyprowadza stąd systematyczną mizoginię oraz rozdział o judaizmie, który definiuje nie jako lud ani religię, lecz jako dyspozycję umysłową, w jego terminach kobiecą, bez geniuszu, bez państwa, bez duszy, i który atakuje językiem cytowanym z upodobaniem przez antysemitów następnych czterdziestu lat; powoływało się na niego otoczenie Hitlera. Książkę napisał Żyd o Żydach, trzy miesiące przed tym, jak zastrzelił się w pokoju, w którym umarł Beethoven, mając dwadzieścia trzy lata.

Ta karta nie usprawiedliwia i nie ukrywa: to, co napisał o kobietach i o Żydach, jest nikczemne, a zarazem miało wpływ — Wittgenstein mówił, że tę książkę trzeba przeczytać, Strindberg, Joyce, Kraus i Broch się z nią mierzyli, a historycy Wiednia widzą w niej najwyraźniejszy okaz żydowskiej nienawiści do siebie jako zjawiska kulturowego. Jego praca o biseksualności i charakterze weszła też do psychologii przez spór Fliessa i Freuda na jej temat.