Johannes Veit

Pochodzenie i młodość

Johannes Veit urodził się w Berlinie 2 marca 1790 roku jako starszy syn żydowskiego bankiera Simona Veita i Brendel Mendelssohn, najstarszej córki filozofa Mosesa Mendelssohna, która przyjęła imię Dorothea i została pisarką Dorotheą Schlegel. Urodził się Żydem i jako Żyd został obrzezany, a ta karta mówi wprost, że w 1810 roku, w katedrze św. Szczepana w Wiedniu, został ochrzczony jako katolik razem z matką i młodszym bratem Philippem — konwersja, której ani on, ani ta strona nie ukrywają i która nie zmienia faktu jego urodzenia.

Po rozwodzie rodziców w 1799 roku wychowywał go ojciec w Berlinie, potem dołączył do matki i jej drugiego męża Friedricha Schlegla w Paryżu i Wiedniu, gdzie studiował malarstwo.

Praca i kariera

W 1811 roku wyjechał do Rzymu i wstąpił do bractwa św. Łukasza, kręgu młodych malarzy niemieckich zwanych nazareńczykami, którzy mieszkali w opuszczonym klasztorze Sant'Isidoro i chcieli odrodzić pobożną sztukę wczesnego renesansu.

Ostatnie lata

Malował ołtarze i obrazy dewocyjne w manierze nazareńskiej, między innymi Madonnę dla kościoła Sant'Andrea delle Fratte i dzieła dla niemieckich mecenasów, oraz uczestniczył w dekoracji Casa Bartholdy w Rzymie, zamówionej w latach 1816–1817 przez jego kuzyna Jakoba Salomona Bartholdy'ego. Mniej płodny niż brat Philipp, który został dyrektorem Städel we Frankfurcie, spędził niemal całe życie w Rzymie, gdzie nazareńczycy pozostali jego rodziną, i tam zmarł 18 stycznia 1854 roku. Jego dziadek Moses Mendelssohn i matka Dorothea mają własne karty na tej stronie.