Teresa de Cartagena

Pochodzenie i młodość

Teresa de Cartagena urodziła się w Burgos około 1425 roku w najsłynniejszej rodzinie konwersów Kastylii: była wnuczką Pabla de Santa María, urodzonego jako Salomon ha-Lewi, rabina Burgos ochrzczonego w 1390 roku i późniejszego biskupa miasta, oraz bratanicą Alonsa de Cartagena.

Praca i kariera

Figuruje tu na mocy tego wymienionego z imienia dziadka, a niniejsza karta wypowiada wprost granicę dokumentacji: kilka niezależnych źródeł wtórnych zgadza się co do jej pochodzenia od Pabla de Santa María, ale nie odnaleziono aktu archiwalnego wskazującego, który z jego synów był jej ojcem, więc dokładne ogniwo wewnątrz rodziny pozostaje do ustalenia. Urodzona po konwersji rodziny i wychowana po chrześcijańsku, wstąpiła do zakonu, w Santa Clara w Burgos, a później prawdopodobnie do franciszkanek.

U progu dorosłości całkowicie ogłuchła, a głuchota jest zarazem tematem i fundamentem jej pisarstwa. Arboleda de los enfermos, Gaj chorych, napisany około 1450 roku, przemienia jej odosobnienie w argument duchowy: odcięta od mowy, zostaje zwrócona do wnętrza i znajduje tam słuchanie, którego nie mają ci, których rozprasza hałas świata. Gdy czytelnicy zwątpili, by kobieta mogła to napisać, odpowiedziała Admiraçión operum Dey, obroną zdolności kobiet do pisania i rozumowania, jednym z najstarszych takich tekstów po kastylijsku i powodem, dla którego czyta się ją dziś jako pierwszą znaną autorkę języka hiszpańskiego.