Solomon ben Nathan Ashkenazi

Pochodzenie i młodość

Salomon ben Natan Aszkenazi urodził się około 1520 roku w Udine na terytorium weneckim, w rodzinie żydowskiej pochodzenia niemieckiego, i pozostał Żydem przez całe życie, wykształcony zarówno na rabina, jak i na lekarza.

Praca i kariera

Studiował medycynę w Padwie, wstąpił na służbę króla Zygmunta II Augusta jako jego osobisty lekarz, a po śmierci króla przeniósł się do Konstantynopola, gdzie został lekarzem wielkiego wezyra Sokollu Mehmeda Paszy, a następnie jednym z najbardziej słuchanych osmańskich negocjatorów swojego pokolenia. Był głównym architektem pokoju z 1573 roku, który zakończył wojnę cypryjską między Imperium Osmańskim a Wenecją, prowadząc tajne rokowania z weneckim bailem; Wenecja wynagrodziła go pensją.

W tym samym roku senat wenecki uchwalił wygnanie wszystkich Żydów z republiki: Aszkenazi wykorzystał swoje wpływy u Porty, by doprowadzić do uchylenia dekretu 19 lipca 1573 roku, ratując gminę żydowską Wenecji. Zaingerował też rozstrzygająco w polską elekcję 1573 roku na rzecz Henryka Walezego, przyszłego króla Francji Henryka III, przedstawiając szlachcie polskiej stanowisko osmańskie. Wenecja przyjęła go później jako ambasadora osmańskiego, z wielkimi honorami i po silnym oporze wobec dopuszczenia Żyda do takiej roli. Jego żona Bula Eskenazi wyleczyła sułtana Mehmeda III z ospy. Zmarł w Konstantynopolu w 1602 roku.