Joseph ibn Naghrela

Pochodzenie i młodość

Joseph ibn Naghrela urodził się około 1035 roku w Grenadzie jako syn Samuela ha-Nagida, poety, wodza i wezyra królów Zirydów, który ma własną kartę na tej stronie; wychowano go jako Żyda, uczył się hebrajskiego, arabskiego i Talmudu, częściowo pod kierunkiem rabina Nissima Gaona z Kairuanu, którego córkę poślubił.

Praca i kariera

Po śmierci ojca w 1056 roku objął po nim oba urzędy: wezyra muzułmańskiego króla Badisa al-Muzaffara i nagida, zwierzchnika gminy żydowskiej Grenady — połączenie bez odpowiednika w świecie islamu. Utrzymał ojcowski mecenat nad literaturą hebrajską, zachował wielką bibliotekę i nadal wspierał uczonych i poetów; ukończenie i przepisanie poezji ojca wiele mu zawdzięcza. Współczesne źródła arabskie opisują go jako zdolniejszego niż ostrożnego, a rywale oskarżali go o faworyzowanie współwyznawców i o spisek mający wydać Grenadę sąsiedniej tajfie Almerii — zarzut, który nowsza historiografia uznaje za nieudowodniony.

30 grudnia 1066 roku tłum podburzony antysemickim wierszem Abu Ishaqa z Elwiry wdarł się do pałacu królewskiego, znalazł ukrywającego się Josepha, zabił go i ukrzyżował jego ciało na bramie miasta, a następnie wymordował znaczną część ludności żydowskiej Grenady — według kronik około tysiąca pięciuset rodzin.

Ostatnie lata

Jego śmierć i następujący po niej pogrom są tu nazwane wprost, ponieważ zamykają złoty wiek grenadzkich Żydów i należą do pierwszych udokumentowanych masakr Żydów w kraju islamu, które Bernard Lewis opisuje jako nietypowe dla ogólnych dziejów panowania muzułmańskiego. Wdowa i syn uciekli do Luceny.