Samuel Polyakov

Pochodzenie i młodość

Samuel Sołomonowicz Polakow urodził się w 1837 roku w Dubrownie, w strefie osiedlenia Imperium Rosyjskiego, w rodzinie drobnych kupców żydowskich i pozostał jawnie Żydem; wzmianka w jednym źródle internetowym zaliczająca go do konwertytów jest przez to samo źródło oznaczona jako wątpliwa i nie ma dla niej wiarygodnych dowodów.

Praca i kariera

Zaczynał od dzierżawy stacji pocztowej i gorzelni, w latach sześćdziesiątych przeszedł do przedsiębiorstwa kolejowego pod patronatem hrabiego Iwana Tołstoja i budował linię za linią: Kozłów-Woroneż, Kursk-Charków-Azow, Orzeł-Griazi i Fastów — łącznie około piętnastu linii, mniej więcej ćwierć sieci ułożonej wtedy w imperium, co przyniosło mu przydomek króla kolei. Podczas wojny rosyjsko-tureckiej 1877-1878 w nadzwyczajnym tempie zbudował wojskową linię Bendery-Gałacz dla zaopatrzenia armii.

Należał do najbogatszych ludzi Rosji, otrzymał szlachectwo i ufundował szkoły techniczne i zawodowe, bursę studencką w Petersburgu oraz instytut górniczy; warunki, jakie uzyskiwał od państwa, i jakość części jego budów krytykowano jeszcze za jego życia, i karta mówi to wprost. Wykorzystywał też dostęp do dworu, by wstawiać się za prawami obywatelskimi Żydów, a w 1880 roku był jednym z założycieli — obok barona Horacego Günzburga i Nikołaja Baksta — ORT, towarzystwa krzewienia rzemiosł i rolnictwa wśród Żydów Rosji, działającego do dziś na całym świecie. Zmarł w Petersburgu 7 kwietnia 1888 roku.