Peter Diamond

Pochodzenie i młodość

Peter Arthur Diamond urodził się w Nowym Jorku 29 kwietnia 1940 roku i zaczął chodzić do szkoły w Bronksie, zanim jego rodzina przeprowadziła się do Woodmere na Long Island. Urodził się w rodzinie żydowskiej, której dziadkowie przybyli do Ameryki na przełomie wieków, ze strony matki z Polski, a ze strony ojca z Rosji i Rumunii; jego ojciec w dzień sprzedawał buty, a wieczorami studiował prawo. Studiował matematykę w Yale, które ukończył summa cum laude w 1960 roku, po czym przeszedł do ekonomii w MIT i obronił tam doktorat pod kierunkiem Roberta Solowa w 1963 roku.

Praca i kariera

Po początkach kariery w Berkeley wrócił do MIT w 1966 roku i już tam pozostał, a w 1997 roku został Institute Professor, co jest najwyższym wyróżnieniem przyznawanym przez kadrę i władze uczelni. Jego praca z 1965 roku o długu narodowym stała się szeroko stosowanym modelem długu publicznego, a prace z 1971 roku napisane z Jamesem Mirrleesem pokazały, jaki system podatkowy pozwala gospodarce osiągnąć najwyższą dostępną jej efektywność produkcji.

Dorobek uhonorowany później w Sztokholmie zaczął się od pracy z 1971 roku, która zastosowała teorię poszukiwań do rynku detalicznego i pytała, dokąd zmierza rynek, gdy znalezienie partnera do transakcji wymaga czasu, a potem rozszerzył to podejście na rynek pracy i całą gospodarkę. Wyjaśnia ona, dlaczego bezrobocie i nieobsadzone wakaty występują jednocześnie, a jego współlaureaci oparli się na niej, by pokazać, jak zasiłki i zasady zatrudniania kształtują bezrobocie i płace.

Od 1974 roku zajmował się też emeryturami, najpierw w zespole doradzającym senackiej Komisji Finansów w sprawie finansowania systemu Social Security, a później napisał z Peterem Orszagiem książkę Saving Social Security: A Balanced Approach.

Uznanie

W 2003 roku był prezesem American Economic Association, a Nagrodę Nobla z ekonomii za 2010 rok przyznano wspólnie jemu, Dale'owi Mortensenowi i Christopherowi Pissaridesowi „za analizę rynków z tarciami poszukiwań”.