Otto Meyerhof

Pochodzenie i młodość

Otto Fritz Meyerhof urodził się w Hanowerze 12 kwietnia 1884 roku jako syn zamożnych żydowskich rodziców i wychował się w Berlinie, dokąd rodzina przeniosła się, gdy miał cztery lata. Studiował medycynę w Berlinie, Strasburgu i Heidelbergu, a dyplom uzyskał w 1909 roku pracą o psychologicznej teorii choroby psychicznej; w Heidelbergu poznał Hedwig Schallenberg, którą poślubił w 1914 i z którą miał troje dzieci.

Praca i kariera

W 1912 roku przeniósł się do Kilonii, a od 1918 zajmował tam katedrę. Pytanie, na które odpowiedział, brzmiało: czym żywi się mięsień. Mięsień przy pracy zużywa tlen i wytwarza kwas mlekowy; Meyerhof zmierzył jedno wobec drugiego i wykazał, że stała część kwasu mlekowego się utlenia, a uwolniona energia służy odbudowie reszty — zamknięty obieg pracy chemicznej, którego rachunki się zgadzają, i pierwszy ilościowy bilans tego, jak żywa komórka zamienia paliwo w ruch.

Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny z 1922 roku podzielił z Archibaldem Hillem. W 1929 został jednym z dyrektorów Instytutu Cesarza Wilhelma Badań Medycznych w Heidelbergu i piastował to stanowisko do 1938 roku, w którym Żydów usunięto z posad uniwersyteckich. W tym samym roku wyjechał do Paryża, po upadku Francji uciekł do Marsylii, a w 1940 dotarł statkiem do Stanów Zjednoczonych z pomocą Emergency Rescue Committee.

Ostatnie lata

Wykładał na Uniwersytecie Pensylwanii i zmarł w Filadelfii 6 października 1951 roku; centralny łańcuch reakcji, który odwzorował, wciąż nosi nazwę szlaku Embdena-Meyerhofa-Parnasa.