Nadine Gordimer

Pochodzenie i młodość

Nadine Gordimer urodziła się 20 listopada 1923 roku pod Springs, miastem górniczym na East Rand pod Johannesburgiem, w rodzinie żydowskiej: ojciec Isidore był zegarmistrzem pochodzącym z Żagor na Litwie, wówczas w Imperium Rosyjskim, i przybył do Afryki Południowej jako trzynastolatek; matka Hannah Myers była żydowską imigrantką z Londynu.

Praca i kariera

Dom był świecki. Matka, poruszona biedą i dyskryminacją, jakich doświadczali czarni mieszkańcy kraju, założyła żłobek dla czarnych dzieci, a Gordimer po części właśnie temu przypisywała własną świadomość polityczną. Trzymana z dala od szkoły przez matkę przekonaną, że ma słabe serce, czytała i pisała w domu, pierwsze opowiadanie dla dzieci ogłosiła w wieku trzynastu lat, w 1937 roku, a prozę dla dorosłych w wieku szesnastu.

Studiowała rok na Uniwersytecie Witwatersrandu, gdzie po raz pierwszy obracała się wśród ludzi po drugiej stronie bariery koloru skóry, i w 1948 roku osiadła w Johannesburgu. „The New Yorker” przyjął jej opowiadanie w 1951 roku; pierwsza powieść, The Lying Days, ukazała się w 1953. Aresztowanie najbliższej przyjaciółki i masakra w Sharpeville w 1960 roku wprowadziły ją do ruchu przeciw apartheidowi. Wstąpiła do Afrykańskiego Kongresu Narodowego, gdy był zdelegalizowany, ukrywała jego przywódców w swoim domu, pomogła Nelsonowi Mandeli opracować mowę z ławy oskarżonych w 1964 roku i zeznawała na rzecz dwudziestu dwóch działaczy w procesie o zdradę w Delmas w 1986.

Reżim zakazał The Late Bourgeois World, A World of Strangers i „Córki Burgera”. Za „Konserwatystę” dostała w 1974 roku Nagrodę Bookera, a w 1991 Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Zmarła 13 lipca 2014 roku.