Miguel de Silveira

Pochodzenie i młodość

Miguel de Silveira urodził się około 1578 roku w Celorico da Beira w Portugalii w rodzinie marranów — jednym z tych portugalskich domów żydowskich przymusowo ochrzczonych w 1497 roku, które zachowały tożsamość przez pokolenia; był krewnym uczonego Thomasa de Pinedo, a żadne źródło nie kwestionuje jego konwertyckiego pochodzenia.

Praca i kariera

Studiował medycynę i matematykę w Coimbrze, przeniósł się do Madrytu, gdzie obracał się w kręgach literackich złotego wieku i znał Lopego de Vegę oraz Queveda, i służył jako lekarz i matematyk u szlacheckich protektorów. Ta karta mówi wprost, co jest ustalone, a co sporne: w 1634 roku zadenuncjowano go Inkwizycji i uciekł do Neapolu, wówczas hiszpańskiego; i choć jego konwertyckiego pochodzenia nikt nie podważa, dawniejsi autorzy cytowani przez Jewish Encyclopedia wątpili, czy kiedykolwiek otwarcie praktykował judaizm, tak że jego osobista religia pozostaje niepewna.

Dzieło jego życia, „El Macabeo”, wydrukowano w Neapolu w 1638 roku na koszt korony hiszpańskiej: dwadzieścia pieśni w hiszpańskich oktawach o Judzie Machabeuszu i powstaniu przeciw Antiochowi, napisanych przez człowieka żydowskiego pochodzenia dla katolickiego dworu, dedykowanych królowi i od tamtej pory czytanych jako poemat o dwóch obliczach. Dla czytelników hiszpańskich był heroiczną epopeją o biblijnym temacie na modłę Tassa; dla czytelników jego własnego pochodzenia — historią ludu, który chwycił za broń, byle nie porzucić Prawa, ogłoszoną w tym samym imperium, którego Inkwizycja paliła jego bliskich.

Badacze studiują go dziś jako jeden z głównych dokumentów literackich świadomości marrańskiej. Zmarł w Neapolu około 1638 roku, wkrótce po ukazaniu się książki.