Henri Moissan

Pochodzenie i młodość

Ferdinand Frédéric Henri Moissan urodził się w Paryżu 28 września 1852 roku jako syn Francisa Ferdinanda Moissana, drobnego urzędnika Kolei Wschodniej, i Joséphine Améraldine Mitel, szwaczki. Był pochodzenia żydowskiego i praktykował wiarę katolicką. W 1864 roku rodzina przeniosła się do Meaux, gdzie chodził do miejscowej szkoły i terminował u zegarmistrza; wojna z Prusami sprowadziła ich z powrotem do Paryża w 1870, a on nie miał grade universitaire, którego uczelnia wówczas wymagała.

Praca i kariera

Po roku w wojsku wstąpił do École supérieure de pharmacie, maturę zdał za drugim podejściem w 1874 roku, dyplom farmaceuty pierwszej klasy uzyskał w 1879, a doktorat w 1880. Wiedziano, że fluor istnieje, i pokonał on wszystkich, którzy za nim poszli: atakuje niemal każde naczynie, które go mieści, a kilku chemików zatruło się, niektórzy śmiertelnie, próbując go uwolnić. Moissan, który nie miał własnego laboratorium i pożyczał miejsce od kolegów, znalazł w 1886 roku układ, który zadziałał: elektrolizę wodorodifluorku potasu rozpuszczonego w ciekłym fluorowodorze, w aparaturze z platyny i irydu schłodzonej do −50 °C, która trzymała wodór przy jednej elektrodzie, a fluor przy drugiej.

Udało mu się po raz pierwszy 26 czerwca 1886 roku i do dziś jest to droga przemysłowa. Opracował też piec łukowy noszący jego imię, a minerał moissanit również zawdzięcza mu nazwę. Otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za rok 1906 i zmarł nagle w Paryżu 20 lutego 1907 roku, wkrótce po powrocie ze Sztokholmu.