Walther Rathenau

Pochodzenie i młodość

Walther Rathenau urodził się w Berlinie 29 września 1867 roku jako syn Emila Rathenaua, założyciela koncernu elektrycznego AEG, i Mathilde Nachmann, oboje Żydów, i nigdy nie zmienił wyznania; przez całe życie pozostawał identyfikowany jako Żyd i pisał o położeniu niemieckich Żydów z goryczą, którą jego własne zabójstwo uczyniło proroczą.

Praca i kariera

Wykształcony jako fizyk i inżynier, budował elektrownie AEG, wszedł do zarządu i w 1915 roku został jego prezesem. Po wybuchu pierwszej wojny światowej wymyślił i pokierował Wydziałem Wojennych Surowców, który zorganizował zaopatrzenie niemieckiej gospodarki wojennej we wszystkie surowce strategiczne i który historycy uważają za jeden z pierwszych nowoczesnych systemów państwowego planowania gospodarczego. Po klęsce służył Republice Weimarskiej, dowodząc, że Niemcy muszą wypełniać traktat reparacyjny, by dowieść jego niewykonalności, i został ministrem odbudowy w 1921 roku, a ministrem spraw zagranicznych w styczniu 1922.

W kwietniu 1922 roku podpisał układ w Rapallo z Rosją Sowiecką, przełamując dyplomatyczną izolację Niemiec. Prawica nacjonalistyczna uczyniła go już wcześniej głównym celem, jako Żyda i republikanina, śpiewając uliczną piosenkę wzywającą, by go zastrzelić; 24 czerwca 1922 roku członkowie skrajnie prawicowej Organizacji Consul, nazywający go jednym z „mędrców Syjonu”, ostrzelali z pistoletu maszynowego jego odkryty samochód w Berlinie i zabili go.

W manifestacjach żałobnych wzięło udział milion osób, a jego zabójstwo odczytuje się dziś jako wczesny znak tego, co czekało republikę.