Safiyya bint Huyayy

Pochodzenie i młodość

Safijja bint Hujajj urodziła się około 610 roku w Medynie jako córka Hujajja ibn Achtaba, wodza żydowskiego plemienia Banu Nadir; urodziła się i wychowała jako Żydówka, a niniejsza karta mówi to wprost: nią nie pozostała, przechodząc na islam w 628 roku przy zamążpójściu za Mahometa.

Praca i kariera

Jej młodość należy do żydowskich plemion Hidżazu: ojciec przewodził Banu Nadir aż do ich wypędzenia z Medyny, a ona najpierw wyszła za mąż wewnątrz społeczności żydowskiej, za poetę Sallama ibn Miszkama, a potem za Kinanę ibn ar-Rabiego, skarbnika Chajbaru. Jej ojciec i Kinana zginęli podczas muzułmańskiego podboju Chajbaru w 628 roku, a ona dostała się do niewoli; Mahomet ją uwolnił i dał jej wybór między powrotem do swoich a przyjęciem islamu i małżeństwem, ona zaś wybrała to drugie i została jego dziesiątą żoną.

Tradycja islamska czci ją jako jedną z «matek wiernych» i przekazuje, że w Medynie wyśmiewano ją z powodu żydowskiego urodzenia, a Mahomet nauczył ją odpowiadać, że jej ojcem jest Aaron, stryjem Mojżesz, a mężem Mahomet. Przekazała kilka hadisów, miała bronić Usmana podczas oblężenia jego domu i żyła w Medynie do około 670 roku. Jej życie jest udokumentowane niemal wyłącznie przez wczesnoislamską literaturę sira i hadisów, a nie przez źródła żydowskie — karta mówi o tym otwarcie — lecz jej żydowskie urodzenie nie jest w tej tradycji kwestionowane.