Mariamne I

Pochodzenie i młodość

Mariamme urodziła się około 54 roku p.n.e.

Praca i kariera

jako żydowska księżniczka z domu Hasmoneuszy, dynastii Machabeuszy, która wyzwoliła Judeę spod Seleucydów i rządziła nią przez sto lat; była wnuczką obu rywali z ostatniej wojny domowej — Hirkana II po matce i Arystobula II po ojcu — oraz córką Aleksandra i Aleksandry. W 37 roku p.n.e. poślubiła Heroda, Idumejczyka, którego Rzym uczynił królem Judei; małżeństwo to było świadomym aktem politycznym: Herod, którego żydowskość ludność uważała za świeżą i narzuconą, potrzebował legitymacji rodzimej linii królewskiej, a Mariamme wnosiła jego dzieciom hasmonejskie prawo.

Józef Flawiusz, nasze jedyne poważne źródło, opisuje ją jako niezwykle piękną, dumną, pogardzającą rodziną Heroda i niezdolną wybaczyć tego, co uczynił jej własnej. Ta karta mówi wprost, o co chodzi: w 35 roku p.n.e. Herod kazał utopić w sadzawce w Jerychu jej siedemnastoletniego brata, arcykapłana Arystobula III, a później stracił jej dziadka Hirkana. Dwa razy, wyruszając w niebezpieczne podróże, Herod zostawiał tajny rozkaz zabicia jej, gdyby nie wrócił — i dwa razy się o tym dowiedziała.

W 29 roku p.n.e., po dworskiej intrydze prowadzonej przez jego siostrę Salome i matkę, kazał sądzić Mariamme pod zarzutem cudzołóstwa i spisku na jego życie i skazał ją na śmierć; Flawiusz pisze, że potem ogarnęły go wyrzuty tak gwałtowne, iż wołał jej imię po pałacu i rozchorował się. Ich dwaj synowie, Aleksander i Arystobul, zostali straceni przez ojca w 7 roku p.n.e. Ostatni Hasmoneusze zginęli w domu Heroda.