Rav Nachman bar Yaakov

Pochodzenie i młodość

Raw Nachman bar Jaakow urodził się około 235 roku w Nehardei w Babilonii; Żyd, uczył się u Samuela z Nehardei, u Rawa i u Rabby bar Abbuhy, a ożenił się z Jaltą, córką egzylarchy — kobietą, którą Talmud przedstawia jako uczoną, ciętą w mowie i nieobawiającą się przeciwstawiać rabinom przy własnym stole, i która występuje na jego kartach we własnym prawie.

Praca i kariera

Dzięki temu małżeństwu i własnej pozycji został naczelnym sędzią sądu egzylarchy, cywilnej jurysdykcji babilońskiego żydostwa, i to w prawie cywilnym jego autorytet jest rozstrzygający: Talmud orzeka, że w sprawach pieniężnych prawo idzie za Rawem Nachmanem. Ukształtował prawo dowodowe i przysięgi, reguły, wedle których można wierzyć dłużnikowi, moc dokumentów, własność majątku żony i egzekucję długów ze spadku, a jego sformułowania są szkieletem rabinicznego prawa umów po dziś dzień.

Kierował akademią w Nehardei po jej zniszczeniu i odbudowie, a nauczał w Szekancibie. Talmudyczny portret jego osoby nie jest całkiem łagodny: odnotowuje jego bogactwo, jego dom, jego niecierpliwość oraz riposty Jalty i mędrców, którzy się z nim nie zgadzali, i niczego nie zaciera. Ta karta nie ma o jego życiu nic więcej do powiedzenia i niczego więcej nie potrzebuje: był Żydem, który spędził je, rozstrzygając spory między Żydami pod obcym imperium, w sądzie bez innej władzy przymusu niż zgoda wspólnoty, a pozostawione przez niego rozumowanie wciąż przywołuje się w sądach prawa żydowskiego. Zmarł około 320 roku.