Luis de Torres

Pochodzenie i młodość

Luis de Torres był Żydem z Kastylii, urodzonym około połowy XV wieku, który służył jako tłumacz gubernatora Murcji; późniejsza tradycja nadaje mu hebrajskie imię Josef ben Halewi Halwri, lecz dokumenty z epoki nazywają go tylko Luis de Torres.

Praca i kariera

Ta karta mówi wprost, że został ochrzczony jako katolik 2 sierpnia 1492 roku, w przeddzień wypłynięcia Kolumba i w dniu, w którym ostatni Żydzi musieli opuścić Hiszpanię na mocy edyktu o wygnaniu, i że chrzest ten był warunkiem zaokrętowania: płynąć mogli tylko chrześcijanie. Kolumb wziął go właśnie dlatego, że był Żydem i znał hebrajski, aramejski i arabski — języki, w których, jak sądzono, będzie można zwrócić się do dworu Wielkiego Chana albo do zaginionych plemion Izraela po dotarciu do Azji.

Wraz z Rodrigiem de Jerez wylądował na północnym wybrzeżu Kuby 2 listopada 1492 roku jako pierwsze poselstwo wysłane przez Kolumba w głąb lądu, z listem do cesarza Chin; obaj nie znaleźli żadnego cesarza, lecz wioskę Taínów, i donieśli, że mieszkańcy zwijają suche liście, zapalają je i piją dym — to pierwsza europejska relacja o tytoniu. Hebrajski nie przydał się na Karaibach. Pozostał w La Navidad, osadzie, którą Kolumb zostawił na Hispanioli z trzydziestoma dziewięcioma ludźmi, i zginął wraz z resztą załogi przed powrotem Kolumba w 1493 roku.

Pamięta się go jako pierwszego człowieka o udokumentowanym żydowskim pochodzeniu, który postawił stopę w Amerykach, a jego obecność na tej wyprawie przypomina, że wygnanie Żydów z Hiszpanii i odkrycie Nowego Świata to wydarzenia tego samego lata.