Ludovic Halévy

Pochodzenie i młodość

Ludovic Halévy urodził się w Paryżu 1 stycznia 1834 roku, a jego pochodzenie jest udokumentowane precyzyjnie: dziadek ze strony ojca, Élie Halfon Halévy, był żydowskim kantorem paryskiej synagogi i poetą hebrajskim, przybyłym z Fürth w Bawarii, a ojciec, Léon Halévy, pisarz i uczeń Saint-Simona, przyjął chrzest katolicki przed ślubem z Alexandrine Lebas.

Praca i kariera

Ludovica wychowano więc po katolicku; ta karta mówi to wprost i klasyfikuje go drogą pochodzenia, przez dziadka urodzonego i żyjącego jako Żyd. Jego stryjem był kompozytor Fromental Halévy, autor „Żydówki”, mający własną kartę na tej stronie. Ludovic zaczynał jako urzędnik w kilku ministerstwach, pisząc równocześnie dla teatru, a od 1860 roku stworzył z Henrim Meilhakiem najbardziej wziętą spółkę dramatopisarską stulecia.

Dla Jacques'a Offenbacha napisali „Piękną Helenę” (1864), „Sinobrodego”, „Życie paryskie” (1866), „Wielką Księżnę Gerolstein” (1867) i „Périchole” — dzieła, w których Drugie Cesarstwo śmiało się samo z siebie i które wynalazły nowoczesną komedię muzyczną. W 1875 roku dali Georges'owi Bizetowi libretto „Carmen” według Mériméego, którego bohaterka — kobieta odmawiająca posłuszeństwa jakiemukolwiek mężczyźnie i ginąca za to — tak zgorszyła publiczność Opéra-Comique, że klęskę premiery uważa się za przyczynę przyspieszenia śmierci Bizeta trzy miesiące później; dziś to najczęściej wystawiana opera świata.

Halévy pisał też powieści: „Monsieur et Madame Cardinal” i „Księdza Constantina” (1882), bestseller swoich czasów. Jego notatniki są bezpośrednim świadectwem wojny francusko-pruskiej i sprawy Dreyfusa, w której stanął po stronie dreyfusardów. Wybrany do Akademii Francuskiej w 1884 roku, zmarł w Paryżu 8 maja 1908; jego synami byli historycy Élie i Daniel Halévy.