Armand Lunel

Pochodzenie i młodość

Armand Lunel urodził się w Aix-en-Provence 9 czerwca 1892 roku w żydowskiej rodzinie z Comtat Venaissin, od pokoleń osiadłej w Prowansji, wywodzącej się z gmin państwa papieskiego, najstarszej nieprzerwanej obecności żydowskiej we Francji.

Praca i kariera

Zdał agregację z filozofii, przez czterdzieści lat uczył w Monako i pisał w przerwach. W 1926 roku otrzymał pierwszą w historii nagrodę Renaudot za Nicolo-Peccavi ou l'Affaire Dreyfus à Carpentras, powieść, w której afera Dreyfusa rozgrywa się w miniaturze między Żydami a katolikami prowansalskiego miasteczka. Szkolny kolega Dariusa Milhauda, napisał libretta kilku dzieł kompozytora, wśród nich Les Malheurs d'Orphée i Esther de Carpentras z tych samych lat, a później David.

Jego ostatnia książka, Juifs du Languedoc, de la Provence et des États français du Pape, wydana w 1975 roku, pozostaje podstawowym opracowaniem o tamtym świecie. Często nazywa się go ostatnim mówiącym po judeo-prowansalsku, w szuadit Żydów papieskich; z tym twierdzeniem trzeba jednak ostrożnie, bo najwyraźniej znał tylko strzępy zasłyszane u starszych krewnych, które wplatał w swoje książki. Zmarł w Monako 3 listopada 1977 roku.