Herbert Hauptman

Pochodzenie i młodość

Herbert Aaron Hauptman urodził się w Nowym Jorku 14 lutego 1917 roku jako najstarsze dziecko Israela Hauptmana i Lei Rosenfeld, żydowskiej rodziny z tego miasta. Uczył się w Townsend Harris High School, dyplom uzyskał w City College of New York w 1937 roku, a magisterium z matematyki na Columbii w 1939, po wojnie zaś dołączył do Jerome'a Karlego w Naval Research Laboratory w Waszyngtonie, przygotowując zarazem doktorat na Uniwersytecie Maryland, obroniony w 1955 roku.

Praca i kariera

Ich tematem był problem fazowy krystalografii rentgenowskiej. Przepuść promienie rentgenowskie przez kryształ: rozproszone wiązki zapisują siłę każdego odbicia, lecz gubią fazę — informację o tym, jak układają się fale — a bez niej strukturę trzeba było zgadywać, a potem sprawdzać. Większość krystalografów uważała utraconą połowę za nie do odzyskania i tak też mówiła o tej pracy. Odpowiedź Hauptmana była matematyczna: gęstość elektronowa nigdy nie jest ujemna i skupia się w atomach, a te dwa ograniczenia, ujęte rachunkiem prawdopodobieństwa, wiążą fazy z natężeniami dość ciasno, by je odtworzyć.

On i Karle przedstawili to w 1953 roku w pracy Solution of the Phase Problem I, a wyrosłe z niej metody bezpośrednie zamieniły wyznaczenie struktury z dzieła całego życia w dzień obliczeń. Podzielili Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za rok 1985.

Ostatnie lata

Hauptman dołączył do grupy krystalograficznej w Buffalo w 1970 roku, w 1972 został jej dyrektorem badań i kierował instytutem noszącym dziś jego imię aż do śmierci tam, 23 października 2011 roku.