Herbert Brown

Pochodzenie i młodość

Herbert Charles Brown urodził się jako Herbert Brovarnik w Londynie 22 maja 1912 roku jako syn Charlesa Brovarnika i Pearl Gorinstein, urodzonych w Żytomierzu na Ukrainie, którzy przybyli do Londynu w 1908 roku, jak sam później napisał, w wielkiej fali żydowskiej emigracji tamtych lat. W czerwcu 1914 roku rodzina dołączyła w Chicago do rodziców jego ojca, których nazwisko brzmiało już Brown, a on dorastał nad małym sklepem żelaznym ojca.

Praca i kariera

Ojciec zmarł w 1926 roku i chłopiec porzucił szkołę, by prowadzić sklep, ale matka posłała go z powrotem i w 1930 roku ukończył Englewood High School. Po zamknięciu Crane Junior College w 1933 roku poznał Sarah Baylen w laboratorium dawnego nauczyciela, a w 1935 roku oboje ukończyli Wright Junior College, w roczniku, w którym przepowiedziała, że zdobędzie Nagrodę Nobla. Na Uniwersytecie Chicagowskim ukończył studia w 1936 roku, 6 lutego 1937 roku poślubił Sarah, a w 1938 roku obronił doktorat pod kierunkiem Hermanna Irvinga Schlesingera, przyciągnięty do wodorków boru książką, którą mu podarowała.

W czasie drugiej wojny światowej wraz ze Schlesingerem znalazł sposób wytwarzania borowodorku sodu, a na Uniwersytecie Purdue, do którego przeszedł w 1947 roku, rozwinął na jego bazie całą gamę reduktorów, od łagodnych po silne. Pod koniec lat pięćdziesiątych jego laboratorium odkryło, że wodorki boru przyłączają się do wiązań podwójnych alkenów, w reakcji nazwanej hydroborowaniem, a powstające w niej związki boroorganiczne stały się wszechstronnymi narzędziami do budowy związków węgla, używanymi do wytwarzania leków.

Uznanie

W 1979 roku podzielił Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii z Georgiem Wittigiem za przekształcenie związków zawierających odpowiednio bor i fosfor w ważne odczynniki syntezy organicznej. Od 1978 roku jako emerytowany profesor nadal pracował z dużą grupą badaczy po doktoracie, a zmarł w Lafayette w stanie Indiana 19 grudnia 2004 roku, w wieku dziewięćdziesięciu dwóch lat.