Geza Vermes

Géza Vermes urodził się w Makó na Węgrzech, w rodzinie o żydowskich korzeniach, która porzuciła już praktyki religijne; całą trójkę ochrzczono w Kościele katolickim, gdy miał sześć lat — krok ten opisywał jako próbę ucieczki przed narastającym w Europie antysemityzmem, a mimo to jego ojciec i matka zostali zamordowani w Zagładzie w 1944 roku. W 1942 roku, jako Żydowi, zamknięto przed nim węgierskie uniwersytety, wstąpił więc do katolickiego seminarium i po wojnie przyjął święcenia; jezuici i dominikanie odmówili mu przyjęcia z powodu żydowskiego pochodzenia, przyjęli go ojcowie z Notre-Dame de Sion; w Paryżu uczył się u żydowskiego uczonego Georges’a Vajdy i razem z Paulem Demannem i Renée Bloch zwalczał antysemickie treści katolickiego nauczania — argumenty te podjął później Sobór Watykański II.

W 1958 roku odszedł z kapłaństwa, o swoim chrzcie mówił, że nigdy nie był nikim innym niż Żydem w tymczasowym wierzchnim odzieniu, a w 1970 formalnie wrócił do judaizmu jako członek liberalnej synagogi w Londynie. Jego doktorat z 1953 roku był pierwszą rozprawą o zwojach znad Morza Martwego, jego angielski przekład z 1962 stał się przekładem wzorcowym, a w Oksfordzie objął pierwszą katedrę judaistyki; prace o żydowskości Jezusa historycznego uczyniły go w oczach wielu największym badaczem Jezusa swoich czasów.

Sprawdź i pogłęb temat dzięki tym zewnętrznym odniesieniom.

Źródło: Wikipedia — Géza Vermes