Edwin Montagu

Pochodzenie i młodość

Edwin Montagu urodził się w Londynie 6 lutego 1879 roku jako syn Samuela Montagu, bankiera i liberalnego posła, który został pierwszym lordem Swaythling, w ściśle religijnej rodzinie żydowskiej; był, po Herbercie Samuelu i Rufusie Isaacsie, trzecim Żydem zasiadającym w brytyjskim gabinecie i jednym z bardzo nielicznych, którzy nigdy nie przeszli na chrześcijaństwo.

Praca i kariera

Wykształcony w Clifton i w Trinity College w Cambridge, gdzie przewodniczył Union, wszedł do parlamentu jako liberał w 1906 roku i pod Asquithem i Lloydem George'em awansował przez Skarb, Księstwo Lancaster i Ministerstwo Amunicji, by w lipcu 1917 roku zostać sekretarzem stanu do spraw Indii. Jego deklaracja z 20 sierpnia 1917 roku po raz pierwszy zobowiązała Wielką Brytanię do „stopniowego urzeczywistniania odpowiedzialnego rządu w Indiach”; raport, który napisał z wicekrólem lordem Chelmsfordem po podróży przez subkontynent, stał się ustawą o rządzie Indii z 1919 roku, tworzącą wybieralne ministerstwa prowincjonalne, a generała Dyera potępił za masakrę w Amritsarze w przemówieniu, które ściągnęło na niego nienawiść imperialnej prawicy.

W tych samych miesiącach zwalczał w gabinecie deklarację Balfoura, w memorandum zatytułowanym „Antysemityzm obecnego rządu”, dowodząc, że żydowska siedziba narodowa podda w wątpliwość lojalność Żydów we wszystkich innych krajach — stanowisko, które ta karta przedstawia takim, jakim było, stanowisko Żyda antysyjonisty, i w odpowiedzi na które zmieniono ostateczne brzmienie deklaracji. Podał się do dymisji w 1922 roku i zmarł w Londynie 15 listopada 1924 roku, w wieku czterdziestu pięciu lat; jego żona Venetia Stanley przeszła na judaizm, by go poślubić.