Benjamin al-Nahawandi

Pochodzenie i młodość

Beniamin ben Mojżesz al-Nahawandi był perskim uczonym żydowskim z Nahawandu, w górach zachodniego Iranu, czynnym w pierwszej połowie IX wieku — jego dokładne daty, jak większości wczesnych postaci karaimskich, są niepewne, i ta karta to mówi.

Praca i kariera

Należy do pokolenia po Ananie ben Dawidzie, a tradycja zalicza go, z Ananem i późniejszym Kirkisanim, do trzech autorytetów formujących wczesny judaizm karaimski — ruch uznający za wiążące jedynie Pismo, wbrew tradycji rabinicznej. Sędzia z zawodu, pisał po hebrajsku — rzecz niezwykła w epoce, gdy żydowska uczoność Wschodu pisała po arabsku — Księgę praw, Sefer Dinim, oraz komentarze biblijne, ustalając rozstrzygnięcia prawa cywilnego i rytualnego, które późniejsi Karaimi cytowali i dyskutowali; wielka Księga świateł Kirkisaniego wprost polemizuje z jego poglądami.

Był, wedle źródeł, bardziej umiarkowany niż Anan, gotów zachować praktyki rabiniczne niesprzeczne z tekstem, a w filozofii zaproponował, że świat został stworzony przez pośredniczącego anioła — doktrynę, której echo przebiega przez późniejszą myśl żydowską. Zmarł około 850 roku; nazwa Karaimów, „Bene Mikra”, miała się, jak niekiedy mówią, ustalić w jego pokoleniu.