Arthur Kornberg

Pochodzenie i młodość

Arthur Kornberg urodził się w Nowym Jorku 3 marca 1918 roku jako syn żydowskich imigrantów z Europy Wschodniej osiadłych na Brooklynie: Joseph i Lena Katz przybyli z austriackiej Galicji w 1900 roku, a jego dziadek ze strony ojca zmienił nazwisko z Queller na Kornberg, by uniknąć poboru, przyjmując tożsamość człowieka, który już odsłużył.

Praca i kariera

Joseph przez blisko trzydzieści lat siedział przy maszynie do szycia w warsztatach Lower East Side, a gdy podupadł na zdrowiu, otworzył na Brooklynie mały sklep z narzędziami, w którym dziewięcioletni Arthur obsługiwał klientów. Uczył się w liceum imienia Abrahama Lincolna i w City College, a w 1941 roku uzyskał dyplom lekarski w Rochester; jego pierwsza opublikowana praca wyrosła z ankiety przeprowadzonej wśród kolegów o łagodnej żółtaczce, którą sam nosił.

Po roku jako lekarz okrętowy na Karaibach został wezwany do National Institutes of Health, spędził wojnę na karmieniu szczurów w poszukiwaniu witamin, uznał to zajęcie za nudne i zakochał się zamiast tego w enzymach. Postanowił dociec, jak komórka kopiuje własny plan genetyczny, i w 1956 roku na Washington University w Saint Louis wyodrębnił pierwszy enzym składający nowe DNA — polimerazę DNA — i użył go, by po raz pierwszy wytworzyć DNA w probówce.

Uznanie

Podzielił Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny z 1959 roku z Severo Ochoą. Jego żona Sylvy Ruth Levy, sama biochemiczka, pracowała u jego boku i wniosła znaczny wkład w odkrycie, a jeden z ich trzech synów, Roger, otrzymał własnego Nobla z chemii w 2006 roku. Kornberg prowadził laboratorium w Stanfordzie jeszcze pod dziewięćdziesiątkę i tam zmarł 26 października 2007 roku.