Agrippa I

Pochodzenie i młodość

Agryppa I urodził się około 10 roku p.n.e., wnuk Heroda Wielkiego i hasmonejskiej księżniczki Mariamne — w nim zeszły się linia uzurpatora i stary kapłański dom królewski.

Praca i kariera

Wychowany w Rzymie w otoczeniu rodziny cesarskiej, został osobistym przyjacielem dwóch przyszłych cesarzy, i na tej przyjaźni obróciło się jego życie: uwięziony przez Tyberiusza za nieostrożne słowo, został uwolniony przez Kaligulę, który go ukoronował; a w chaosie po zabójstwie Kaliguli w 41 roku rzucił się w negocjacje, które pomogły zapewnić sukcesję jego przyjacielowi Klaudiuszowi — ten wynagrodził go Judeą i Samarią, czyniąc go ostatnim królem panującym nad zasadniczo całym królestwem dziada.

Swojej pozycji używał z prawdziwym osobistym ryzykiem: gdy Kaligula rozkazał wznieść własny posąg w Świątyni Jerozolimskiej, wstawiennictwo Agryppy pomogło powstrzymać świętokradztwo, które mogło podpalić kraj. Józef Flawiusz, Filon i źródła rabiniczne — tak surowe dla jego dziada — chwalą jego pobożność i popularność wśród żydowskich poddanych; Miszna pamięta go czytającego Torę w Świątyni, gdy lud wołał „jesteś naszym bratem”. Zmarł nagle w Cezarei w 44 roku.