Stéphane Zagdanski

Stéphane Zagdanski urodził się w Paryżu 28 kwietnia 1963 roku, w aszkenazyjskiej rodzinie żydowskiej, której dziadkowie wyemigrowali z Polski na początku XX wieku; opisywał dom o atmosferze aszkenazyjskiej i minimalnym, pobłażliwym tradycjonalizmie — czyli zwyczajną kondycję drugiego pokolenia żydowskiego Paryża. Studiował filozofię na Sorbonie, pisząc pracę o mowie prawnej inspirowaną Emmanuelem Levinasem, i został powieściopisarzem, eseistą, a później artystą.

Jego eseje wciąż wracają do myśli żydowskiej i do tego, co robi z nią literatura: De l'antisémitisme z 1995 roku czyta nienawiść do Żydów przez egzegezę rabiniczną, a nie przez socjologię — metoda nietypowa, traktująca antysemityzm jako kwestię języka; a Céline seul z 1993 mierzy się z najtrudniejszym przypadkiem francuskiej literatury: pisarzem, którego antysemickie pamflety sąsiadują z prozą, której żaden francuski czytelnik nie może odprawić, i odmawia zarówno usprawiedliwiania pierwszych, jak i zaprzeczania drugiej.

Pisał o kabale i o rozumowaniu talmudycznym, wydał powieści i szkice krytyczne, dowodząc nieustannie, że żydowski nawyk czytania z bliska jest sam w sobie metodą literacką.

Sprawdź i pogłęb temat dzięki tym zewnętrznym odniesieniom.

Źródło: https://fr.wikipedia.org/wiki/St%C3%A9phane_Zagdanski