Samaw'al al-Maghribi

Pochodzenie i młodość

Samaw'al al-Maghribi urodził się w Bagdadzie około 1130 roku w rodzinie żydowskiej: jego ojciec, Jehuda ibn Abbas, był rabinem i poetą hebrajskim z Fezu w Maroku oraz przyjacielem Judy Halewiego, a matka, Anna Isaac Levi, pochodziła z Basry.

Praca i kariera

Niniejsza karta mówi to wprost: nie pozostał Żydem; przeszedł na islam w Maradze 8 listopada 1163 roku, po latach zwłoki przez wzgląd na ojca, a potem napisał polemiczny traktat przeciw judaizmowi, Ifham al-Jahud, którego argumenty przez stulecia obracano przeciw Żydom; serwis odnotowuje go za dorobek matematyczny, mówiąc o tym fakcie otwarcie. Matematyki uczył się w dużej mierze sam od trzynastego roku życia, przerabiając rachunek indyjski, Euklidesa i algebrę al-Karadżiego.

Około dziewiętnastego roku życia napisał al-Bahir fi'l-dżabr, „Wspaniałe dzieło o algebrze”, które rozwija arytmetykę wielomianów, podaje tablicę współczynników dwumianowych do dwunastej potęgi i dowodzi kilku twierdzeń metodą uznawaną dziś za wczesną postać indukcji matematycznej. Sformułował reguły znaków przy mnożeniu wielkości ujemnych oraz zajmował się dzieleniem wielomianów i dziesiętnymi przybliżeniami liczb niewymiernych.

Praktykował też jako lekarz, pisał o astronomii i medycynie, a wpływ na niego wywarł urodzony w rodzinie żydowskiej filozof Abu al-Barakat al-Baghdadi. Zmarł w Maradze około 1175 roku.