Manoel Bocarro Francês

Pochodzenie i młodość

Manoel Bocarro Francês urodził się w Lizbonie około 1588 roku jako syn Fernanda Bocarro, marrańskiego lekarza — jednego z portugalskich Żydów przymusowo ochrzczonych w 1497 roku, którzy w tajemnicy zachowali wiarę.

Praca i kariera

Studiował medycynę w Coimbrze i Alcalá, a w 1619 roku wydał poemat „Anacephaleoses”, którego astrologiczne przepowiednie o odrodzeniu Portugalii zwróciły uwagę Inkwizycji. W obawie przed aresztowaniem opuścił Lizbonę w 1625 roku i udał się do Rzymu, a potem żył we Włoszech, w Hamburgu i w Amsterdamie. Ta karta mówi wprost, że gdy tylko znalazł się poza zasięgiem Inkwizycji, otwarcie wyznawał judaizm pod imieniem Jacob Rosales, i że w 1658 roku zadenuncjowano go zaocznie przed lizbońską Inkwizycją, dawno już poza jej zasięgiem.

Praktykował medycynę i uczył matematyki, korespondował z Galileuszem, który zachęcał go do pisania o astronomii i astrologii i którego dzieła bronił, oraz ogłaszał traktaty o kometach, o kalendarzu i o medycynie po łacinie, portugalsku i hiszpańsku. W 1647 roku cesarz Ferdynand III uczynił go palatynem-hrabią w uznaniu prac naukowych — zaszczyt niezwykły dla jawnego Żyda — a podczas wojny o odzyskanie niepodległości od Hiszpanii służył jako agent dyplomatyczny korony portugalskiej w Hamburgu.

Życie zakończył we Włoszech, we Florencji lub Livorno, około 1662 roku. Jego droga pokazuje, co umożliwiło żydowskie wygnanie iberyjskie: człowiek zmuszony ukrywać religię, by studiować w Portugalii, stał się, gdy odzyskał wolność, zarazem Żydem i hrabią Świętego Cesarstwa.