Salima Murad

Pochodzenie i młodość

Salima Murad urodziła się w Bagdadzie około 1900 roku w irackiej rodzinie żydowskiej i pozostała Żydówką przez całe życie, nigdy nie zmieniając wiary ani nie opuszczając Iraku.

Praca i kariera

Zaczęła śpiewać w bagdadzkich kawiarniach w czasach, gdy publiczny śpiew kobiet uchodził za hańbiący, a głos zaprowadził ją z tych sal do studiów nagraniowych lat trzydziestych, gdy iracką radiofonię i bagdadzki przemysł płytowy budowali w większości muzycy żydowscy. Śpiewała kompozycje braci Saleha i Daouda al-Kuwaiti, również irackich Żydów, i z tej współpracy wyrosła znaczna część repertuaru nowoczesnej piosenki irackiej; jej nagrania, przesiąknięte makamem, uczyniły ją najsłynniejszą śpiewaczką kraju.

Premier Nuri as-Said nadał jej honorowy tytuł paszy — jest jedyną Iraczyjką tak tytułowaną. Po masowym exodusie Żydów irackich w latach 1950-1951 postanowiła zostać, wyszła za dużo młodszego śpiewaka Nazema al-Ghazalego i występowała dalej, choć w latach pięćdziesiątych na pewien czas zakazano jej radia podczas kampanii antysemickiej, a jej nazwisko, podobnie jak braci al-Kuwaiti, wymazano później z oficjalnych audycji. Zmarła w Bagdadzie w 1974 roku i jest postacią literatury żydowsko-irackiej Samira Naqqasha i Eliego Amira.