Raphael Suares

Pochodzenie i młodość

Raphael Suares urodził się w Kairze w 1846 roku jako syn Isaaca Suaresa, sefardyjskiego Żyda z Livorno osiadłego w Egipcie za Muhammada Alego, i wraz z braćmi Josephem, urodzonym w 1837 roku, i Félixem, urodzonym w 1844 roku, uczynił z domu Suarès Frères et Cie główny kanał kapitału europejskiego do Egiptu w ostatniej ćwierci XIX wieku — rodzina żydowska, której synagoga, cmentarz i urzędy gminne były tymi sefardyjczyków kairskich.

Praca i kariera

Bracia finansowali państwo egipskie w czasie kryzysu długów kedywa, a Raphael, finansista spośród trzech, zasiadał w radach spółek, które zmodernizowały kraj: w 1898 roku współzałożył z Ernestem Casselem i rodziną Cattaui National Bank of Egypt, który stał się bankiem centralnym kraju, oraz Daira Sanieh Company, która wykupiła dobra kedywa; finansował pierwszą tamę asuańską, ukończoną w 1902 roku, kolej z Kairu do Heluanu, plantacje trzciny cukrowej w Kom Ombo i Crédit Foncier Égyptien.

Przede wszystkim dał Kairowi komunikację publiczną: założona przez niego w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku spółka omnibusów konnych była tak bardzo jego, że Egipcjanie nazywali każdy omnibus „suarès” — słowo to żyło w arabskim przez pół wieku — a potem przyszedł tramwaj elektryczny. Plac w nowej dzielnicy Kairu nosił jego imię, Midan Suarès, dopóki nie przemianowano go na cześć Mustafy Kamila. Zmarł w 1902 roku; dom podupadł po śmierci Félixa w 1906 roku, a rodzina Suares, jak reszta egipskich Żydów, opuściła kraj w latach pięćdziesiątych.