Petrus Alphonsi

Pochodzenie i młodość

Petrus Alphonsi urodził się około 1062 roku w Huesce w muzułmańskiej Hiszpanii jako Mojżesz Sefardi, Żyd wykształcony w hebrajskim, arabskim i naukach al-Andalus; praktykował medycynę i znał astronomię świata arabskiego z pierwszej ręki.

Praca i kariera

Ta karta mówi wprost o przełomie jego życia: 29 czerwca 1106 roku, w święto Piotra i Pawła, przyjął chrzest w katedrze w Huesce, a ojcem chrzestnym był król Alfons I Aragoński; przybrał imię Petrus Alphonsi, od świętego i od króla. Napisał potem „Dialog przeciw Żydom”, w którym jego dawne ja, Mojżesz, spiera się z nowym ja, Piotrem — polemikę przepisywaną w całej Europie i używaną przez wieki przeciw jego dawnej wspólnocie, czego ta karta nie ukrywa.

Jego drugie dzieło jest powodem obecności tutaj. „Disciplina clericalis”, zbiór trzydziestu trzech opowieści i bajek zaczerpniętych ze źródeł arabskich, hebrajskich i perskich, ujętych w ramę ojca pouczającego syna, był pierwszym poważnym korpusem wschodniej narracji, który wszedł do łacińskiej Europy; krążył w dziesiątkach rękopisów, a jego historie powracają u Boccaccia, Chaucera, w „Gesta Romanorum” i u Don Juana Manuela.

Był, wedle własnych słów, lekarzem Henryka I angielskiego, nauczał w Anglii i we Francji i napisał „List do perypatetyków Francji”, wzywając chrześcijańskich uczonych, by porzucili posiadaną astronomię i uczyli się nauki arabskiej; z Walcherem z Malvern przełożył tablice astronomiczne al-Chwarizmiego i był jednym z pierwszych, którzy wprowadzili do łaciny cyfry indyjskie i pojęcie zera. Zmarł po 1116 roku. Cały transfer wiedzy arabskiej do średniowiecznego Zachodu zaczyna się od ludzi takich jak on, umiejących czytać trzy tradycje.